บทที่ 114 ปล่อยข่าวลือ

ลั่วถิงเย่ยืดอกผึ่งผาย ก้าวย่างอาดๆ เข้ามา ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาคมปลาบไร้รอยยิ้ม คิ้วเรียวเลิกสูง เผยความเย่อหยิ่งดั่งมองสรรพสิ่งเป็นเพียงฝุ่นผง

แม้แต่เจียงชุนเฟินยังเผลอใจสั่นระทึกไปชั่วขณะ

ลั่วถิงเย่ดึงเจียงเหมียวที่กำลังขมวดคิ้วมุ่นเข้ามากุมมือไว้แนบแน่น “เจ้ากลับไปบอกน้องสาวเจ้าเสีย ว่าอย่าได้มาตอแยข้าอีก มิฉะนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”