บทที่ 119 คดีลอบวางยาพิษ

เมื่อก่อนตอนที่พ่อยังมีชีวิตอยู่ เขาไม่เคยต้องคิดอะไรนอกจากตั้งใจอ่านตำราให้แตกฉานโดยเร็ว ทว่ายามนี้เขากลับรู้สึกราวกับมีสิ่งใดกดทับอยู่บนบ่าจนหนักอึ้ง แทบจะหายใจไม่ออก

เจียงฝานดึงแขนเสื้อของเจียงเชียนพลางซุกหน้าเช็ดน้ำตา “พี่เจียงเชียน มีคนวางยาพิษในหมู่บ้าน พ่อข้าดื่มน้ำมีพิษเข้าไป พอตกค่ำก็เริ่มทนไม่ไหว ทรมานทุรนทุรายจนถึงกลางดึกก็สิ้นใจขอรับ”

เจียงเชียนรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว แต่เขาก็ยังเอ่ยปากถาม “เป็นผู้ใดที่วางยาพิษในหมู่บ้าน”