บทที่ 145 ซ้อมหลู่หลินจนน่วม

แม่ทัพจั่วหัวเราะแห้งๆ อย่างเก้อเขิน

เจียงเหมียวรีบเอ่ยรับทันที "ในเมื่ออาจารย์กัวจำเป็นต้องดื่มน้ำแกงปลาบำรุงร่างกาย เช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าค่อยทำใหม่อีกก็สิ้นเรื่องเจ้าค่ะ"

ตลอดทางหลังจากนั้น เจียงเหมียวได้แสดงฝีมือทำอาหารออกมาอย่างเต็มที่ บางคราวเพียงแค่ผักป่าที่เก็บมาจากข้างทางก็ยังนำมาปรุงจนเอร็ดอร่อยได้ หรือใช้เพียงแป้งสาลีธรรมดาๆ นวดเป็นก้อนตามใจชอบแล้วนำไปย่างบนกองไฟ ก็ยังทำออกมาได้หอมกรุ่นชวนน้ำลายสอ