บทที่ 148 ลาภยศล้นฟ้า

นึกไม่ถึงว่าเฉียนเฉิงจะใช้เวลาไม่ถึงสามเดือนก็สามารถรักษาความสงบของอิ่งชวนที่กำลังระส่ำระสายเอาไว้ได้ คราวนี้คนที่เคยคัดค้านเขาจึงพากันหุบปากเงียบ

เดิมทีเฉียนเฉิงก็เคยทำหน้าที่เป็นกุนซืออยู่ข้างกายนายอำเภอหัวชาง ทั้งยังเป็นคนอวี้โจว เหล่าขุนนางในจวนข้าหลวงจึงคุ้นเคยกับเขาเป็นอย่างดี

ให้เขาทำหน้าที่ยังดีกว่าพวกที่ราชสำนักส่งมา ส่วนเรื่องที่เขาไม่มีคุณวุฒิบัณฑิตติดตัวนั้น ก็แทบไม่มีใครใส่ใจเลยจริงๆ