บทที่ 150 โคลนเลนไม่อาจฉาบผนัง

ลั่วฮวนฮวนฉลาดเพียงใดก็เป็นแค่นางหนูน้อยคนหนึ่ง แม้จะรู้ความแต่เด็ก ทว่าอย่างไรก็ไม่เคยพบเจอจิตใจคนนอกวังที่คดเคี้ยวนัก ถูกลอบวางแผนเล่นงานจึงยังสมเหตุสมผล

สิ่งที่ทำให้ลั่วถิงเย่รู้สึกโกรธเคืองคือ ลั่วจิ่งเช่อกลับร่วมมือกับคนพวกนั้นคิดร้ายต่อฮวนฮวนด้วย

แต่ก่อนเขาคิดเพียงว่าลั่วจิ่งเช่อแค่ค่อนข้างทึ่ม เรื่องใหญ่โตยังพอแยกแยะถูกผิดได้ ทว่ายามนี้ดูแล้ว หมอนั่นกลับแยกแยะอะไรไม่ได้เลยสักนิด อย่าว่าแต่เรื่องพระสนมหยางที่ฮวนฮวนไม่ได้ทำอะไรผิด ต่อให้มีข้อผิดพลาดเล็กน้อย นางก็ยังเป็นคนตระกูลลั่ว ลั่วจิ่งเช่อปล่อยให้คนนอกมารังแกนางได้อย่างไร