ตอนที่ 163
บทที่ 163 ไม่กล้าออกหน้า
อยากกินตี๋น้อย · 6,643 ตัวอักษร
คนที่มาก่อเรื่องพลันหดคอถอยหนี ไม่กล้าเสนอหน้าอีกต่อไป
หลงจู๋หยางซึ่งนั่งดื่มชาอยู่ชั้นบนกระดกน้ำชาลงคอสองอึกใหญ่ด้วยความขุ่นเคือง "พวกไร้ประโยชน์ทั้งนั้น! เด็กสาวตัวแค่นี้ยังจัดการไม่ได้ จะเลี้ยงไว้ให้เปลืองข้าวสุกทำไม!"
ลูกจ้างที่ยืนพัดวีอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้น "จะโทษพวกเขาก็ไม่ได้ขอรับ เป็นเพราะเจ้าพวกอันธพาลของต้าซานมาคอยป่วน แถมยังมีหวังซานหู่จากที่ทำการอำเภออีก ไม่รู้โผล่มาจากไหน ดูท่าคงได้รับคำสั่งมาขอรับ"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
