บทที่ 175 ตอนนี้ก็ยังไม่สาย

ผลสุดท้ายก็คือถูกหลงจู๊ฟางสั่งให้คนไล่ตะเพิดออกไป

หลงจู๊ฟางหันไปมองบุตรสาว "อย่าไปโมโหเพราะคนพรรค์นั้นเลย"

แม่นางฟางเช็ดน้ำตา "ข้าไม่ได้โมโหเจ้าค่ะ เพียงแต่นึกเสียใจ ข้าน่าจะออกจากตระกูลเฉียนให้เร็วกว่านี้"