บทที่ 179 เพราะเจียงเชียนหรือ

หัวใจของเสนาบดีศาลต้าหลี่พลันดิ่งวูบ รู้สึกประหลาดใจกับโทสะของฝ่าบาทยิ่งนัก ก่อนหน้านี้ใช่ว่าเขาจะไม่เคยถวายฎีกายามเหล่าบัณฑิตสำนักศึกษาหลวงก่อเรื่อง ทว่าสองสามครั้งที่ผ่านมาฝ่าบาทก็ทรงปล่อยผ่านไปอย่างง่ายดาย ไฉนครานี้จึง…

หรือจะเป็นเพราะเจียงเชียน?

ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเห็นสีหน้าของเขาจึงแค่นยิ้มเย็นชา "เจิ้นได้ยินมานานแล้วว่าพวกบัณฑิตสำนักศึกษาหลวงทำตัวเหลวไหลไม่ได้ความ ทว่าไม่คาดคิดเลยว่าจะเหิมเกริมถึงเพียงนี้! เพียงเพราะเจิ้นพระราชทานป้ายหยกให้เจียงเชียนชิ้นเดียว พวกมันก็คิดจะฆ่าเขาแล้วรึ? หากคราวหน้าเจิ้นปูนบำเหน็จให้มากกว่านี้ พวกมันมิต้องยกพวกไปฆ่าล้างโคตรเขาเลยหรืออย่างไร!"