ตอนที่ 214
บทที่ 214 ไม่ได้พบกันเสียนาน
อยากกินตี๋น้อย · 6,906 ตัวอักษร
เขาชี้ไปยังคนที่สุขุมรอบคอบที่สุดในบรรดาสามคน
“ประเดี๋ยวข้าจะออกไปดึงความสนใจของพวกมัน เจ้าสองคนคุ้มกันเขากลับเมืองหลวง นำสาส์นโลหิตฉบับนี้ไปมอบให้องค์รัชทายาท”
“ขอรับ” ทั้งสามคนขานรับอย่างหนักแน่น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น