บทที่ 226 เนรคุณหักหลัง

นังเด็กคนนี้หยิ่งยโสยิ่งนัก ถึงขั้นกล้าต่อปากต่อคำกับคนอื่น

กู่อิ๋งรู้สึกว่าตนเองเสียหน้าต่อหน้าเจียงเหมียว ในใจกำลังหงุดหงิดไม่สบอารมณ์ "พอเถอะท่านแม่ ฝีมือของท่านพ่อกับพี่ใหญ่ท่านยังไม่รู้อีกหรือ ร้านเถียนผิ่นเซวียนจะขาดพวกเขาสองคนไปได้อย่างไรเจ้าคะ"

"ข้าว่าที่นางพูดเช่นนั้นก็แค่คำพูดประชดประชัน อีกไม่นานก็คงต้องร้องห่มร้องไห้มาอ้อนวอนท่านพ่อกับพี่ใหญ่ ถึงตอนนั้นให้ท่านพ่อเปิดปาก ไม่เพียงแต่ข้ากับท่านแม่จะได้งานทำ แม้แต่เรื่องค่าจ้างก็คงไม่น้อยด้วย"