บทที่ 240 พี่ชายองค์รัชทายาท

หากไม่สำเร็จก็ขอยอมสละชีพ

ลั่วถิงเย่ครุ่นคิดพลางเคาะนิ้วมือทีละนิ้วขึ้นลงสลับไปมา

ลั่วเจียเซิ่งจ้องมองมือของเขา ความรู้สึกคุ้นเคยแล่นวาบเข้ามาในหัวใจ ครู่ต่อมา ดวงตาของเขาก็พลันเป็นประกาย ร่างกายแข็งทื่อ อ้าปากพะงาบๆ พูดจาละล่ำละลัก