บทที่ 244 พวกกระหม่อมมิกล้า

ขณะที่ลั่วจิ่งเช่อกำลังกระหยิ่มใจอยู่นั้น พลันหันไปเห็นเหล่าขุนนางต่างพากันเซื่องซึมไร้ชีวิตชีวา สีหน้าของเขาก็มืดครึ้มลงทันควัน

“พวกเจ้าเป็นอะไรกันไปหมด หรือว่านึกเสียใจภายหลังแล้ว?”

“กระหม่อมมิบังอาจพ่ะย่ะค่ะ”