บทที่ 248 พยายามต่อไป

ลั่วถิงเย่แอบส่งสายตาชื่นชมให้ลั่วเจียเซิ่งเงียบๆ

ลั่วเจียเซิ่งจึงยืดอกขึ้นทันที รู้สึกกระหยิ่มใจยิ่งนัก เสด็จพี่รัชทายาทต้องคิดว่าข้าทำได้ดีมากแน่ๆ ไม่ได้การ ข้ายังต้องพยายามต่อไป

“เสด็จพ่อ ได้โปรดเห็นแก่เสด็จพี่รัชทายาทเถิดพ่ะย่ะค่ะ สตรีตระกูลใหญ่ได้รับการฟูมฟักค้ำจุนจากตระกูลตน จิตใจย่อมเอนเอียงเข้าข้างตระกูลตนทั้งสิ้น”