บทที่ 259 มีเลศนัย

พอมาถึงหน้าประตูวัง คนขับรถม้าหน้าตาแปลกหน้าคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามา “เชิญเหมียวอันจวิ้นจู่ขอรับ”

ไม่ใช่คนขับรถม้าคนเดิม มีพิรุธแล้ว!

เจียงเหมียวไม่เอ่ยปาก ทั้งยังไม่ยอมขยับไปข้างหน้า นางกวาดสายตามองรอบทิศด้วยความระแวดระวัง โชคยังดีที่อยู่ตรงหน้าประตูวังพอดี หากเกิดเรื่องผิดปกติขึ้นมา นางแค่แหกปากตะโกนร้องให้สุดเสียง คนข้างในคงไม่ใจจืดใจดำยืนดูนางตายโดยไม่ช่วยหรอก