บทที่ 272 ประพาสชมเมือง

ลั่วฮวนฮวนได้ฤกษ์แต่งงานที่แน่นอนแล้วจึงจากไปด้วยความเบิกบานใจ

แม้จะสวมรองเท้าส้นสูงเก้าเซนติเมตร ทว่าเรือนร่างกลับพลิ้วไหวดั่งภูตพรายร่ายรำอยู่ท่ามกลางดงดอกไม้ ลั่วฮวนฮวนที่เป็นเช่นนี้นับว่าหาดูได้ยากยิ่ง

ทว่าในใจของเจียงเหมียวกลับเริ่มกังวลขึ้นมา