บทที่ 279 พิธีอภิเษกสมรสฮ่องเต้ฮองเฮา

ชุนเคอยกมือปิดปากร่ำไห้ "คุณหนู บ่าวรู้ว่าท่านทุกข์ใจ แต่ถึงอย่างไรความทุกข์ยากมากมายเพียงนั้นท่านก็ยังทนผ่านมาได้ จะมายอมแพ้เอาในยามคับขันเช่นนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ ขอเพียงยังมีชีวิตอยู่ย่อมมีความหวังนะเจ้าคะ!"

"ไม่มีหวังแล้ว! ไม่มีหวังเหลืออยู่อีกต่อไปแล้ว"

ชุนเคอส่ายหน้า "ไม่หรอกเจ้าค่ะ ยังมีหวัง คุณหนู ตราบใดที่คนเรายังมีชีวิตอยู่ก็ย่อมมีความหวัง อีกอย่างคนเราเปลี่ยนกันได้ ใครจะรู้ว่าวันใดวันหนึ่งพระทัยของฝ่าบาทอาจจะเปลี่ยนไป หากคุณหนูยอมตรอมใจตายจากไปเช่นนี้ มิเสียดายแย่หรือเจ้าคะ?"