บทที่ 288 เปิดศึกครั้งใหญ่

ยิ่งแนบชิด ลมหายใจของกันและกันยิ่งแจ่มชัด

เจียงเหมียวสัมผัสได้ชัดเจนถึงความตึงเครียด ความหดหู่ และความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ร่างกายของเขาค่อยๆ ผ่อนคลายลงทีละน้อย แววตาไม่กระจ่างใสดังก่อนหน้านี้

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาคิดว่าเสด็จแม่สิ้นพระชนม์เพราะตกเป็นเป้าหมายของใครบางคน ทว่าความจริงแล้ว คนเหล่านั้นโหดเหี้ยมยิ่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้มากนัก