บทที่ 295 ทุกคนร่วมวงวิวาท

สีหน้าของอู่ซ่างซูบูดบึ้งตึงเครียด เจ้าหมอนี่มาทีไรไม่เคยมีเรื่องดีสักครั้ง

จางเจิงไห่ลุกขึ้นยืน ชำเลืองมองอู่ซ่างซูแวบหนึ่ง เจ้าเด็กบ้า เรื่องใหญ่ปานนี้กลับไม่ยอมบอกเขา โชคดีที่หูตาของตนยังไว

“ฝ่าบาท เรื่องที่เกี่ยวกับค่ายทหารประจิม กระหม่อมคงพอมีสิทธิ์ร่วมรับฟังกระมังพ่ะย่ะค่ะ!”