บทที่ 304 ที่โกรธคือท่าที

โหวเฉิงพลันตาสว่าง พยักหน้ารัวราวกับไก่จิกข้าว “บ่าวเข้าใจแล้วขอรับ เข้าใจแล้ว ไปถึงแล้วบ่าวจะพูดความจริงทุกคำแน่นอนขอรับ”

เจียงเชียนสั่งให้หงหลี่นำตัวคนออกไป

ลั่วฮวนฮวนไม่วางใจจึงคิดจะตามไปด้วย ก่อนก้าวพ้นประตูนางยังยัดถุงเงินใส่มือโหวเฉิงถุงหนึ่ง