บทที่ 316 ข้ามีเรื่องของข้าที่ต้องทำ

กล้ามเนื้อที่เกร็งแน่นของหยวนลี่คลายลงในทันที บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาทันใด ก่อนจะประสานมือคารวะอวี้จางหวางที่เดินเอื่อยๆ เข้ามา "หยวนลี่คารวะอวี้จางหวางขอรับ"

อวี้จางหวางยกยิ้มมุมปาก ดูเหมือนไม่ประหลาดใจเลยสักนิดที่เห็นเขาปรากฏตัว "ดึกดื่นป่านนี้ เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้"

"ย่อมเป็นเพราะต้องการคุ้มครองท่านอ๋อง มิให้ถูกคนชั่วลอบทำร้ายขอรับ"