บทที่ 110 เพลงห่วย

"ปรมาจารย์หล่างหล่างชมเกินไปแล้วครับ ฝีมือแค่นี้ของผมเทียบกับคุณแล้วคงเอาขึ้นโต๊ะไม่ได้จริงๆ ไว้มีโอกาสเราแอดวีแชตกันนะครับ ไม่แน่ว่าวันหน้าอาจมีโอกาสได้ร่วมงานกันบ้าง ฮ่าๆ!"

สุภาษิตว่าไว้ ย่อมไม่ตบคนยิ้มให้ ในเมื่ออีกฝ่ายพูดจาให้เกียรติขนาดนี้ หยานอี้ก็เกรงใจเกินกว่าจะหักหน้า อีกทั้งสถานะของอีกฝ่ายก็คู่ควรแก่การให้ความสำคัญจริงๆ

ต้องรู้ก่อนว่าปัจจุบันหล่างหล่างเปรียบเสมือนป้ายทองคำการันตีของวงการเปียโนแห่งหัวเซี่ย บุคคลในระดับนี้หยานอี้ไม่อยากไปล่วงเกินจริงๆ มีคนเล่าว่าประกันมือทั้งสองข้างของเขามีมูลค่าสูงถึงหนึ่งพันล้าน คนทั่วไปกระทั่งสิทธิ์จะจับมือยังไม่มีด้วยซ้ำ