บทที่ 137 อยากกินเนื้อหมูก็ต้องเชือดเอง

"เออ จริงสิ เสี่ยวหยาน เที่ยงนี้เธอไม่ได้บอกเหรอว่าอยากกินหมูกรอบผัดพริกกับหูหมูน่ะ พอดีเลย เมื่อเช้าฉันเพิ่งซื้อหมูดำมาตัวหนึ่ง แต่มันเป็นหมูเป็นๆ ต้องให้พวกเราไปเชือดกันเอง คนขายหมูในหมู่บ้านก็ดันไม่อยู่พอดี ไม่อย่างนั้นเธอกับเผิงเผิงลองไปดูหน่อยสิ ถือโอกาสพามันกลับมาด้วยเลย"

พอหยานอี้วางสัมภาระทั้งหมดเรียบร้อย อาจารย์หวงก็กลอกตาไปมาพลันผุดแผนการขึ้นในใจ ก่อนจะหันไปยิ้มพูดกับหยานอี้ที่อยู่ตรงหน้า

แม้ว่าอาจารย์หวงจะรู้ดีว่าตัวการของเรื่องนี้คือผู้กำกับทางกองถ่าย แต่คำพูดนี้ก็หลุดออกมาจากปากหยานอี้ แถมกับข้าวก็เป็นหยานอี้ที่อยากกิน ถ้าไม่แกล้งเอาคืนสักหน่อย เขาก็เสียชื่ออาจารย์หวงหมดน่ะสิ