บทที่ 150 โพรงกระต่ายป่า

"บอกแต่แรกล่วงหน้าแล้วว่าอย่าขึ้นเขา อย่าขึ้นเขา พวกแกก็ไม่เชื่อ ตอนนี้รู้พิษสงแล้วใช่ไหมล่ะ เด็กในเมืองอย่างพวกแกน่ะยังไม่เคยเจอของจริงเข้าให้"

ผู้เฒ่าหลี่ที่เดินนำหน้าสุดมองท่าทางของทุกคนด้านหลัง พลางยิ้มเย้าอย่างล้อเลียน

พูดตามตรง ในฐานะนายพรานเฒ่าที่หากินมานานหลายสิบปี ผู้เฒ่าหลี่คุ้นเคยกับทุกซอกทุกมุมของที่นี่เป็นอย่างดี เสียงลมพัดใบไม้ไหวเพียงนิดก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาคู่นี้ไปได้ ท่าทางตื่นตูมเมื่อครู่ก็แค่แกล้งขู่ให้พวกเด็กๆ ตกใจเล่นเท่านั้นเอง