บทที่ 160 การเลือกอัตโนมัติของระบบ

เมื่อได้ยินเสียงคุ้นหูดังมาจากหน้าประตู หยานอี้จึงจำใจลุกจากเตียงไปเปิดประตูบ้านให้

พอเห็นใบหน้าที่คุ้นตาซึ่งกำลังมองมาด้วยสีหน้ากระวนกระวาย ในใจของหยานอี้ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาวูบหนึ่ง

"ดึกป่านนี้แล้ว มีธุระอะไรเหรอ พรุ่งนี้ค่อยคุยกันไม่ได้หรือไง"