ตอนที่ 165
บทที่ 165 ปาฐกถา "เยาวชนหัวเซี่ย"
อยากกินตี๋น้อย · 6,040 ตัวอักษร
ดนตรีบรรเลงไปได้เพียงสองนาทีกว่า แต่กลับทำให้ผู้ฟังทุกคนในงานเหงื่อผุดเต็มหน้าด้วยความลุ้นระทึกและสะใจอย่างถึงที่สุด
ในเวลาเพียงสองนาทีกว่านั้น สองมือของหยานอี้พลิกพลิ้วจนกลายเป็นภาพติดตา กระทั่งคนดนตรีมืออาชีพบางคนที่กำลังดูไลฟ์สดนี้อยู่ยังอดอุทานชื่นชมไม่ได้
"นี่มันดนตรีแน่เหรอ? นี่มันสมรภูมิรบชัดๆ!"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น