บทที่ 299 อดีตของปู่หลง

"ตรากตรำมาตั้งหลายปี สุขภาพของคุณปู่สำคัญที่สุดนะครับ จบงานเลี้ยงฉลองครั้งนี้ คุณปู่พักผ่อนฟื้นฟูร่างกายให้เต็มที่เถอะ คนรุ่นหลังอย่างพวกเราอยากเห็นคุณปู่แข็งแรงดีกันทั้งนั้น"

เมื่อมองปู่หลงตรงหน้า หยานอี้เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงส่งยิ้มพลางเอ่ยกับอีกฝ่าย

"หึๆ ก็มีแต่แกนี่แหละไอ้เด็กแสบที่ยังนึกเป็นห่วงฉัน เฮ้อ ทั้งชีวิตของฉัน สิ่งเดียวที่ติดค้างอยู่ในใจก็คือเสี่ยวหม่าน ตั้งแต่เสี่ยวหม่านจากไป ฉันก็ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงหาอีกแล้ว ตอนนี้สิ่งที่ฉันอยากเห็นก็แค่พวกแกเติบโตกันไปด้วยดีทุกคน"