บทที่ 320 บทที่ 320 หนังโป๊งั้นเหรอ?

ในขณะที่หยานอี้ยังคงปิดปากเงียบ ไม่ยอมหลุดปากเผยข้อมูลอะไรออกมาสักแอะ เหล่าคนที่รออยู่หน้าห้องต่างก็แทบลงแดงตาย ความรู้สึกเหมือนมีมดไต่ยั้วเยี้ยอยู่ในใจ คันยุบยิบไปหมด

เวลาผ่านไปห้าชั่วโมงเต็ม พอถึงตอนเย็น ป๋าหม่าก็เดินออกมาจากห้องด้วยสภาพที่เปลี่ยนไปจากเดิม แม้จะดูเหนื่อยล้าจากการจ้องจอมาห้าชั่วโมงรวด แต่ในแววตานั้นกลับฉายความตื่นเต้นและเลือดนักสู้ที่ปิดไม่มิด

ในขณะเดียวกัน ร่างกายของป๋าหม่าก็ดูตื่นตัวตลอดเวลา เดี๋ยวก็ขยับแข้งขยับขาเหมือนกำลังฝึกวรยุทธ์อยู่