บทที่ 322 ไม่เปิดทางรอดให้เลย

แม้หยานอี้จะเลือกปิดปากเงียบสนิทหลังจากที่ทุกคนเริ่มคุยกันเรื่องภาพยนตร์ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นๆ บนโต๊ะจะยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ

"ผมว่านะเสี่ยวหยาน ในบรรดาพวกเราทั้งหมดที่นั่งอยู่ตรงนี้ มีแค่นายคนเดียวที่เคยเป็นผู้กำกับ ไม่รู้ว่านายมีความเห็นที่พอจะเป็นไปได้กับไอเดียของพวกเราบ้างไหม เพราะไม่ว่าจะเรื่องบทหนังหรือแนวโน้มของโปรเจกต์นี้ พวกเราที่เป็นแค่นักแสดงอาจจะมองได้ไม่ทะลุปรุโปร่ง ยังไงก็ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญแบบนายช่วยฟันธงให้อยู่ดี!"

คุยกันไปคุยกันมา ทุกคนก็วกหัวข้อกลับมาที่ตัวหยานอี้จนได้ โดยมีเฉินจื่อตันเป็นฝ่ายเอื้อมมือมาตบไหล่เขาแล้วเอ่ยขึ้น