บทที่ 363 ฆ้องทองเหลืองผู้น่าสงสาร

เมื่อกัวติ่งเทียนกลับไปนั่งประจำที่ พิธีเปิดกล้องในครั้งนี้จึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

“เอาล่ะครับทุกคน เรามานับถอยหลังพร้อมกันนะ สาม!”

หยานอี้คว้าไมโครโฟนขึ้นมาอีกครั้งพลางส่งยิ้มกว้าง เขาตะโกนบอกทุกคนที่อยู่ด้านล่างอย่างกระตือรือร้น