บทที่ 435 ความโลภ

“เซี่ยเมิ่ง ถึงฉันจะสงสารเธออยู่เหมือนกัน แต่เธอก็รู้นี่ว่าตอนที่ดันเธอ บริษัททุ่มเททรัพยากรไปมากแค่ไหน ลองดูศิลปินคนอื่นๆ ในบริษัทเราสิ มีใครได้โอกาสเยอะเท่าเธอไหม ตอนนี้เธอดังเปรี้ยงปร้างแล้ว ก็ถึงเวลาต้องตอบแทนบริษัทบ้าง พวกเราสู้ต่ออีกนิด วันนี้ยังมีอีกสองงาน อยู่ที่เซี่ยงไฮ้กับกว่างโจว พ้นช่วงนี้ไปแล้ว ฉันรับรองเลยว่าจะให้เธอพักร้อนยาวๆ ได้พักผ่อนให้เต็มที่แน่นอน”

วินาทีถัดมาหลังจากที่หยานอี้กับเซี่ยเมิ่งวางสายจากกัน จู่ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในห้องของเซี่ยเมิ่ง เธอตรงเข้ามาหยุดข้างกายแล้วเอ่ยกับเซี่ยเมิ่งทันที

อย่าดูแค่ว่าตอนพูดจาจะแฝงความสงสารและคอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบขนาดไหน ทว่าสิ่งที่เซี่ยเมิ่งมองเห็นจากแววตาคู่นั้นกลับมีเพียงความโลภอันไร้ที่สิ้นสุด