บทที่ 447 มาตรการเฉียบขาดดั่งสายฟ้าฟาดของกู้พ่าน

"เอาเถอะน่า เอาเถอะน่า แม่วางใจได้เลยครับ ตอนนี้อนาคตผมกำลังรุ่งโรจน์ขนาดนี้ จะหาเรื่องใส่ตัวไปทำเรื่องเละเทะพวกนั้นได้ยังไง แบบนั้นมันทุบหม้อข้าวตัวเองชัดๆ"

หยานอี้โบกมืออย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะดึงแขนแม่เดินออกจากห้องหนังสือ การเปิดอกคุยกันระหว่างแม่ลูกในครั้งนี้จึงจบลงเพียงเท่านี้

ทว่าช่วงเวลาหลายวันต่อมากลับทำให้หยานอี้ต้องปวดเศียรเวียนเกล้าอย่างแท้จริง ยังไงเสียไดอาน่าก็เป็นคนที่เขาพามาเมืองเหยียนเฉิง จะทิ้งขว้างไม่ดูแลเลยก็คงทำไม่ได้