บทที่ 458 ไร้วี่แวว

ทว่าในขณะที่ทีมกู้ภัยกำลังพักผ่อนอยู่นั้น ท่ามกลางซากปรักหักพังกลับยังมีผู้คนอีกนับไม่ถ้วนที่อาศัยเพียงแสงสลัวจากไฟฉาย พยายามช่วยชีวิตผู้รอดชีวิตใต้ซากปรักหักพังอย่างไม่ย่อท้อ

ขณะเดียวกัน คนส่วนใหญ่ในค่ายแทบไม่ได้หลับได้นอน ส่วนหนึ่งยังคงทุ่มเทช่วยปฐมพยาบาลและปลอบขวัญผู้รอดชีวิตที่เพิ่งกลับมาถึงค่าย

ส่วนอีกกลุ่มก็นั่งอยู่บนซากปรักหักพัง นั่งเหม่อมองท้องฟ้าที่พร่างพราวด้วยดวงดาวสว่างไสวกว่าวันวาน อดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงเพื่อนฝูงและครอบครัวที่เมื่อสองวันก่อนยังคงหัวเราะพูดคุยอยู่ด้วยกัน