บทที่ 461 ยืนเรียงรายส่งทาง

สามวันให้หลัง ในที่สุดหยานอี้ก็นั่งรถของทางกองทัพออกจากเหมียนหยาง มณฑลเสฉวนเสียที

ทันทีที่หยานอี้เตรียมออกเดินทาง ผู้คนแทบทั้งค่ายพักพิงชั่วคราวหมายเลขหนึ่งต่างก็พากันออกมายืนเรียงรายสองฟากถนนเพื่อส่งเขา

ในยามนี้ เรียกได้ว่าทั่วทั้งค่ายพักพิงชั่วคราวหมายเลขหนึ่งไม่มีใครไม่รู้จักหยานอี้ ตลอดหลายวันมานี้ ผู้คนส่วนใหญ่ในค่ายต่างเคยได้รับความช่วยเหลือจากเขากันทั้งนั้น