ตอนที่ 512
บทที่ 512 การหวนคืน
อยากกินตี๋น้อย · 5,781 ตัวอักษร
"พี่หูครับ ผมหวังว่าเรื่องยาตัวนี้พี่จะไม่เล่าให้ใครฟังนะ ของแบบนี้ผลิตได้ยากมาก ตัวผมเองก็มีอยู่ไม่เท่าไหร่ ที่สำคัญคือถ้าคนอื่นแห่กันมาขอแล้วผมไม่มีให้ สุดท้ายอาจกลายเป็นผิดใจกัน มันจะไม่ดีเอาครับ"
หลังจากบาดแผลของหูเกอหายดีเป็นปลิดทิ้ง หยานอี้จึงมาหาหูเกอแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
หากของสิ่งนี้ยังมีอยู่อีกมาก หยานอี้ก็คงไม่รังเกียจที่จะนำมันไปสร้างคอนเนกชันเพื่อปูทางให้อนาคตในสายอาชีพ แต่ของพรรค์นี้แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังมีจำกัด ต้องเก็บไว้เผื่อคนใกล้ชิดยามฉุกเฉิน เรียกได้ว่าล้ำค่าและหายากอย่างยิ่ง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
