บทที่ 114 บอสหยางเกิดเรื่องแล้ว!

“ฉันไม่เอาเสื้อผ้าของนาย ปล่อยฉันออกไป ฉันจะกลับไปใส่ที่ห้องตัวเอง!”

โอวหยางชิงชิงถลึงตาใส่ ตอนนี้เธออยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาดจริงๆ ตกม้าตายที่เดิมซ้ำสอง คราวที่แล้วก็เสียเปรียบเพราะไม่ได้ใส่เสื้อผ้า คราวนี้ยังไม่จำอีก พอโมโหจนหน้ามืดก็วิ่งแจ้นมาแบบนี้ เสียท่าชะมัด

“งั้นก็ได้ ไปสิ!”