บทที่ 120 โอวหยางชิงชิงที่ไม่ทำตัวเป็นมนุษย์มนา!

“ดวลเดี่ยวกับผีน่ะสิ! ตัวโตยังกับยักษ์ คนเดียวเท่ากับฉันสองคน จะไปสู้บ้าอะไรวะ!”

“อีกอย่าง ยุคนี้มันยุคไหนแล้ว ยุคเทคโนโลยีกับของจริงนะเว้ย มัวมาร่ายหมัดเตะขา สมองมีปัญหาหรือไง?”

หลี่หยางแค่นเสียงฮึ จ่อกระบองไฟฟ้ากระหน่ำช็อตใส่ร่างของอาจารย์โอวหยางอีกระลอก