บทที่ 200 ความห่วงใยจากอาจารย์โอวหยาง!

ยี่สิบนาทีต่อมา หลี่หยางก็กลับมาพร้อมอาหารเช้าอย่างน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ และซาลาเปาไส้ถั่วแดง สองสาวที่ร่างกายอ่อนล้าเต็มทีในที่สุดก็ยอมลุกขึ้นมาจากเตียง

ทั้งสามคนมารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่นและก้มหน้าก้มตากินอาหารอย่างเงียบเชียบ

หลิวเทียนเซียนดูสงบเสงี่ยม ค่อยๆ ละเลียดกินทีละคำโดยไม่เอ่ยปากพูดอะไรสักคำ