บทที่ 203 วิกฤตอยู่ทุกหนทุกแห่ง!

“นายน้อยหลี่…”

ภายใต้สายตาจับจ้องของทุกคน ชายฉกรรจ์ในชุดสูททั้งสิบสามคนย่างเท้าอย่างหนักแน่นพร้อมเพรียง เข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าหลี่หยาง ก่อนจะประสานเสียงขานเรียกอย่างกึกก้อง

เสียงที่ดังเป็นจังหวะเดียวบวกกับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาโดยไม่รู้ตัว เปรียบเสมือนเสียงฟ้าร้องอึมครึมที่สะกดให้หัวใจของทุกคนกระตุกวูบ