บทที่ 207 เซียนนิวี่ถูกพิชิตใจไปแบบนี้เลยเหรอ?

พอได้ยินคำซักไซ้ของร่อปา ใบหน้าเล็กๆ ของหลิวเทียนเซียนที่เดิมทีแดงระเรื่ออยู่แล้ว พลันแดงก่ำจนแทบจะมีเลือดหยด

เธอดันลืมไปเสียสนิทว่าข้างนอกยังมีคนอยู่อีกตั้งเยอะ รู้อย่างนี้ไม่ส่งเสียงดังขนาดนั้นหรอก

แล้วก็ต้องโทษอีตาบ้านี่ด้วย ทั้งคล่องแคล่วทั้งทรงพลัง แถมยังช่ำชองจนทำให้คนเขารู้สึกดีขนาดนั้น