บทที่ 236 เฉินสือซานผู้น่าสงสาร!

“แต่นายน้อยเดลครับ แล้วพวกอาหู่ล่ะ…”

ชายวัยกลางคนขมวดคิ้ว เอ่ยขึ้นด้วยความกังวลใจ

“เหอะ ก็แค่เบี้ยกระจอกไม่กี่ตัว จะไปสนใจทำไม ตายไปก็ช่างหัวมันสิ!”