บทที่ 289 ลูกผู้ชายที่คุกเข่ามานานเกินไป ถึงเวลาลุกขึ้นยืนได้แล้ว!

"เหอะ… ไอ้หลี่หยางนี่ไม่เจียมกะลาหัว คิดว่าตัวเองไร้เทียมทานในใต้หล้าจริงๆ รึไง?"

"กำลังคิดอยู่พอดีว่าจะจัดการแกยังไง ดูท่าคงไม่ต้องเหนื่อยมือฉันแล้วล่ะ เล่นกล้าท้าทายคนทั้งแผ่นดินแบบนี้ ต่อให้พวกตาแก่นั่นก็ช่วยแกไม่ได้หรอก!"

ณ คฤหาสน์แห่งหนึ่ง เสียงหัวเราะเยาะดังขึ้น หงเทามองหลี่หยางที่กำลังพ่นวาจาโอหังอยู่ในห้องไลฟ์ด้วยแววตาเหยียดหยาม