บทที่ 296 ความมุ่งร้ายของหงไห่!

“อ๊าก…”

หงเทาร้องอุทานด้วยความตกใจ วินาทีถัดมา เขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดรุนแรงแล่นริ้วขึ้นมาตรงลำคอ ร่างทั้งร่างถูกยกลอยขึ้นสูง

ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสกับความรู้สึกอึดอัดจนแทบขาดใจ ทำให้เขาตาเหลือกจนแทบหมดสติไปได้ทุกเมื่อ