บทที่ 448 ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งชื่อรื่อหลงเป่า!

“ชิงชิง เธอไม่ต้องไปเรียนเหรอ?”

“ทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้ล่ะ?”

เมื่อขบวนรถเริ่มเคลื่อนตัว หลิวเทียนเซียนมองโอวหยางชิงชิงที่นั่งเบาะหน้าข้างคนขับอย่างสบายอกสบายใจแล้วก็อดถามไม่ได้