บทที่ 120 เข้าใกล้วิลล่าในฮันนัมดงไปอีกก้าวหนึ่ง

พัคอึนซองยื่นมือออกไปก่อน เธอเปิดหน้าปกออกด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด ทว่าปลายนิ้วกลับชะงักลงเมื่อเปิดไปถึงหน้าที่ระบุตัวเลข

เธอจ้องมองแถวตัวเลขนั้นอยู่นาน จนกระทั่งเสียงโห่ร้องยินดีของซากิดังขึ้นดึงสติเธอกลับมา

"ฉันไม่ต้องกลับบ้านไปสืบทอดร้านอาหารแล้ว!"