ตอนที่ 143
บทที่ 143 อยากปล่อยเพลงโซโล่ไหม?
อยากกินตี๋น้อย · 5,837 ตัวอักษร
ไฟสีแดงบนเครื่องบันทึกเสียงยังคงสว่างอยู่
นิ้วมือของเผยเซี่ยอันลูบไปตามขอบแก้วกาแฟเบาๆ เธอมีคำตอบสำหรับคำถามนี้อยู่ในใจมาตลอดอยู่แล้ว
"พี่หลินคะ คำถามนี้ฉันเคยคิดอยู่หลายครั้งเหมือนกัน การกลับไปต่อยอดเส้นทางอาชีพที่จีนฟังดูน่าดึงดูดใจมากค่ะ ยังไงที่นั่นก็เป็นตลาดภาษาแม่ของฉัน เป็นที่ที่ฉันเติบโตมา ฉันไม่ต้องมานั่งเรียนรู้วัฒนธรรม ภาษา หรือสร้างคอนเนกชันใหม่ตั้งแต่ศูนย์ การทำงานที่จีนย่อมง่ายกว่าที่เกาหลีใต้อย่างแน่นอน"

ปลดล็อกตอนนี้1.3
ซื้อครั้งเดียว อ่านซ้ำได้ตลอด · หรือซื้อทั้งเรื่องอ่านได้ทุกตอน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น