บทที่ 223 สมควรได้แปดเต็มสิบ

โดอึนถือแก้วกาแฟเคาะประตูสองครั้ง ก่อนที่เผยเซี่ยอันจะเปิดประตูออกมารับ

เธอรับกาแฟที่โดอึนส่งให้ คาบขนมปังไว้แผ่นหนึ่งแล้วเดินลงบันไดไป

ชเวมีซุกยืนรอเธออยู่ในล็อบบี้ อีกฝ่ายสวมชุดสูทสีเข้มที่ดูเป็นทางการกว่าปกติ ในมือถือแฟ้มเอกสาร ท่าทางเหมือนกำลังจะไปเจรจาธุรกิจ