บทที่ 248 น่าเสียดายที่ใบหน้าของคุณไม่ได้อยู่บนจอเงิน

สายฝนในลอนดอนเริ่มตกลงมาปรอยๆ ขาดสายและดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด ชเวมีซุกจอดรถตรงหน้าร้านอาหารสำหรับสมาชิกในย่านเมย์แฟร์ เธอหันกลับมากำชับสองสามคำ

"ฉันจะรออยู่ในรถนะ ข้างในเป็นห้องส่วนตัวทั้งหมด ปลอดภัยและเป็นส่วนตัวมาก ถ้ามีเรื่องฉุกเฉินอะไรก็โทรหาฉันได้ตลอดเวลาเลย"

"รับทราบค่ะพี่มีซุก แค่มากินข้าวเองค่ะ"