บทที่ 281 โซโล่

แม้จะอยู่บนเครื่องบินขากลับโซลแล้ว เผยเซี่ยอันก็ยังคงขบคิดถึงคำพูดประโยคสุดท้ายของควอนแทโฮไม่ตก

เพื่อนร่วมวงของเธอต่างผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย ซากินอนพิงหน้าต่าง มุมปากยังมีรอยยิ้มแต้มจางๆ คงกำลังฝันว่าตัวเองกระโดดโลดเต้นอยู่บนเวทีโคเชลลาเป็นแน่

พัคอึนซองสวมหูฟังพลางถือสมุดบันทึก ขีดเขียนอะไรบางอย่างลงไปเป็นระยะ พอฮันจียุนแอบชะโงกหน้ามาดู เธอก็รีบเอามือปิดไว้ทันที