บทที่ 312 นี่ไม่น่าใช่เพลงที่คนวัยกลางคนหรือคนแก่แต่งขึ้นมาเลยสักนิด

ควอนแทโฮเสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับคอมพิวเตอร์ ไม่นานแทร็กเสียงใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

เขาลุกขึ้นเดินไปที่มุมห้องทำงาน แล้วหมุนปุ่มปรับระดับเสียงของลำโพงมอนิเตอร์ไปครึ่งรอบ

เผยเซี่ยอันนั่งอยู่บนโซฟามองแผ่นหลังของเขา จู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าควอนแทโฮเองก็แต่งเพลงเป็นเหมือนกัน