บทที่ 314 ฝีมือของท่านประธานยังไม่ตก

สายลมยามเช้าค่อนข้างเย็นเฉียบ เบเกิลเดินนำอยู่ข้างหน้าพลางดึงสายจูงตึงเปรี๊ยะ มันหันกลับมามองทุกๆ สองก้าวเพื่อให้แน่ใจว่าคนทั้งสองคนข้างหลังยังเดินตามมา

พัคอึนซองเซไปข้างหน้าครึ่งก้าวตามแรงกระชากของเบเกิล "เบเกิลนี่แรงเยอะขึ้นเรื่อยๆ เลยนะเนี่ย"

เผยเซี่ยอันยิ้มกว้างพลางเอ่ยขึ้น "ไม่งั้นฉันจะชวนเธอมาด้วยทำไมล่ะ ขืนมาคนเดียวฉันเอาแรงซนของมันไม่อยู่หรอก"